Nie wiedzieli nic o sobie

Spotkali się przypadkiem

Takim oto ukradkiem

Zostali w swej głowie.

Zapragnęli więc więcej

Nie dawali spokoju

Robiło się goręcej

W tym ciasnym pokoju.

Tak mijały dni i lata

Z malucha przeszli na fiata

W ogóle się nie rozstawali

Nawet piosenkę nagrali.

Do szczęścia więcej nie było im trzeba

Jedynie kogoś do rąbania drzewa

Ale i bez tego potrafili sobie żyć

I w swym domku pięknie okna myć.

Ta historia jest bez końca

Nawet ma swojego gońca

Który biega i ogłasza

"Ta ziemia jest tylko nasza!'.